Zofia Paszkiewicz

Współczesne osiedla mieszkaniowe coraz częściej podporządkowane są maksymalizacji zabudowy i zysku, odbywającej się kosztem potrzeb mieszkańców. Szczególnie widoczne jest to w przestrzeniach przeznaczonych dla dzieci i ich opiekunów, gdzie place zabaw stają się symbolami ograniczania, kontroli i społecznej izolacji. Ogrodzenia, bariery i niewielka skala przestrzeni tworzą paradoksalny, groteskowy obraz miejsca, które zamiast sprzyjać swobodnej zabawie i integracji, staje się przestrzenią wykluczenia.

Biogram:

W praktyce artystycznej koncentruje się na pamięci i narracjach zakorzenionych w polskim kontekście kulturowym. Tworzy wizualny, poetycki i melancholijny język, czerpiąc z motywów obyczajowości i architektury, aby śledzić obrazy i emocje. Poprzez osobistą obserwację odnosi się do otaczającej przestrzeni jako miejsca nawarstwionych historii, w którym to, co intymne, przenika się z szerszymi doświadczeniami społecznymi i kulturowymi.