Olga Żebrowska

Praca podejmuje temat doświadczenia obcowania z „masą” większą od jednostki. Zanurzenie sprawia, że znikamy i stajemy się jej częścią, przejmując rytm otoczenia. Może być stanem zarówno kojącym, jak i zupełnie destrukcyjnym dla naszej indywidualności. Woda w moim odczuciu jest fizyczną paralelą tego stanu.

Biogram:

Studentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Kluczowym motywem jej prac jest relacja człowieka z wszechobecną liminalnością. Fascynują ją stany zawieszenia - przestrzenie pomiędzy tym, co realne i wyobrażone, stabilne i rozpadające się. Malowanie jest dla niej próbą uchwycenia tych niejednoznacznych połączeń z pogranicza światów. Najważniejsza w budowaniu obrazu jest jego przestrzeń, którą mozolnie konstruuje poprzez nakładanie wielu warstw małymi pociągnięciami pędzla.