Kamila Flesińska

Pamięć jest często zakłamana, dotknięta przez nasze emocjonalne odczucia. W pracy można odkrywać warstwy jej zniekształcenia. Jest o tożsamości i czasie, o tym jak się zmienia i odrywa od tego, z czym teraz się utożsamiamy. Szczególnie w przypadku tożsamości queerowej dojście do jej akceptacji zajmuje czas, to masa przesunięć, powrotów i patrzenia na siebie od nowa. Praca przedstawia słonia. Na jego ciele znajdują się zwoje przypominające te mózgowe. To pamięć zbiorowa, archiwum które nie jest uporządkowane, tylko ciągle się rozrasta. W środku znajduje się zdjęcie. Nie da się już rozpoznać co przedstawia, zniekształca je lusterko. Części rzeczy, które nas ukształtowały, nie da się już odtworzyć wyraźnie.

Biogram:

Artystka interdyscyplinarna pracującą na styku technologii i medium fizycznego. W swojej praktyce łączy modelowanie 3D, druk przestrzenny, programowanie i instalację interaktywną, tworząc obiekty i środowiska, w których warstwa cyfrowa i materialna przenikają się. W centrum jej zainteresowań leżą historie wyparte z kulturowego kanonu, szczególnie te dotyczące grup opresjonowanych, oraz pytania o to, jak zbiorowa pamięć jest konstruowana, wymazywana i odzyskiwana. Poszukuje w sztuce przestrzeni wspólnoty i afirmacji odmiennych narracji. Tworzy dla osób z doświadczeniem niemęskim.