Co dwie głowy to nie jedna

Praca ukazuje dynamiczną relację, której bliskość determinuje wzajemne splatanie włosów. Podczas odwiedzin mamy oraz koleżanki w szpitalu, robiłam im fryzury z warkoczy. Jest to taki typ bliskości, w którym jedna osoba zaplata warkocz drugiej, nie z potrzeby piękna, na ślub czy wyjście do klubu, tylko praktycznej, tak aby było jej wygodnie, bo sama nie może tego zrobić. Przypomniał mi się wtedy tumblrowy viral - narysowany obrazek w którym dwie przyjaciółki (jedna blondynka, druga brunetka) zaplatają swoje warkocze w jeden, bo tak się wzajemnie kochają.

Biogram:

Urodzona w 2003 roku. studentka Malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Tworzy obiekty, korzystając ze skrawków i odpadów, odsłania kolejne warstwy struktur materiałów, obiektów i historii, z którymi pracuje. Współtworzy Kolektyw Grupa B, który zadebiutował cyklem wystaw Warszawie, Poznaniu oraz w Białymstoku w klubie osiedlowym “Zachęta” w ramach festiwalu “Społem Fest”. Podejmuje tematy pochodzenia, tożsamości i konieczności nomadyzmu w dzisiejszym świecie.