Sara Gotowiec

Krywulka to szeroki naszyjnik pleciony z tysięcy szklanych koralików, tradycyjnie wykonywany przez mieszkanki wschodniej Łemkowszczyzny od połowy XIX wieku. Dominującym kolorem krywulek były odcienie czerwieni, a dekoracją geometryczne wzory. Koraliki sprowadzane były z hut szkła na terenie Czech. Moja prababcia nigdy nie mogła pozwolić sobie na krywulkę. Zrobiłam ją dla niej kilkadziesiąt lat po jej śmierci. Wyobrażałam sobie życie Emilii, niewyobrażalnie trudne w porównaniu do mojego. Mając na uwadze matczyną miłość i założenie, że moja córka to trochę nowa ja, myślę o uniwersalnej modlitwie: jeśli mi nie jest dane, to niech chociaż jej będzie dobrze. Jestem córką córki córki Emilii i w transgeneracyjnym dialogu przesyłam dla niej wiadomość umieszczając w najszerszym miejscu krywulki jedno zdanie w alfabecie Morse’a. Jeden koralik – kropka, dwa koraliki – kreska: jestem szczęśliwa babciu.

Biogram:

Urodzona w 1998 roku. Absolwentka Wydziału Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Pracuje głównie w ceramice. W praktyce artystycznej skupia się na osobistych relacjach między ludźmi i napięciami między człowiekiem a historią.

Krywulka dla babci Emilii
Sara Gotowiec, „Krywulka dla babci Emilii”, 2026
szklane koraliki, 60 cm x 32 cm
— works

1 work

— exhibitions

Exhibitions