Magda Szlezyngier

Praca podejmuje temat pozornego bezpieczeństwa, jakie daje praca w korporacji. Forma torebki odnosi się do elementu biurowej mody — przedmiotu, który funkcjonuje jako część wizerunku pracownika i wpisuje się w estetykę świata korporacyjnego. Połączenie szkła i stali przywołuje skojarzenia z monumentalnymi, szklanymi biurowcami.

Obecność kolczugi dodatkowo wzmacnia symbolikę ochrony i bezpieczeństwa, które pozornie zapewnia praca w takim miejscu. Jednocześnie odbite w szkle dłonie stają się obrazem uwięzienia w tym poczuciu bezpieczeństwa — wyglądają tak, jakby zostały skute kajdanami własnego pozoru stabilności. To, co miało chronić, zaczyna ograniczać.

Biogram:

Związana kierunkiem Biżuteria Akademii Sztuk Pięknych im Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W swojej twórczości interesuje się relacją pomiędzy ciałem, pamięcią i doświadczeniem zmysłowym. Biżuterię traktuję nie tylko jako przedmiot użytkowy, ale jako narzędzie pozwalające badać granicę pomiędzy tym, co materialne, a tym, co osobiste i niematerialne. Pracuję przede wszystkim z formą ludzkiego ciała i jego śladami. Interesuje ją to w jaki sposób dotyk, dźwięk, pamięć czy obecność drugiej osoby mogą zostać przełożone na obiekt. Wykorzystuje tradycyjne techniki złotnicze, łącząc je z eksperymentem materiałowym i procesami odlewniczymi, poszukuje sposobów na zachowanie ulotnych doświadczeń w fizycznej formie.