Łukasz Horbów

Praca wyrasta z doświadczenia funkcjonowania w środowisku wojskowym. Figury żołnierzy tracą tu wojskową dyscyplinę: są miękkie, chwiejne, splecione ze sobą i zatrzymane pomiędzy tańcem, upadkiem a wspólnym rytuałem. Zamiast maszerować, tańczą.

Biogram:

Urodzony w 1995 roku. Artysta wizualny pracujący na styku rzeźby, instalacji, dźwięku i performansu. W swojej praktyce podejmuje tematy pamięci, tożsamości, przemocy, wspólnoty i struktur władzy. W najnowszych pracach wykorzystuje techniki plecionkarskie, wiązanie i szycie, łącząc sznur, drewno, tkaniny, drut oraz znalezione przedmioty. Rzemiosło traktuje jako żywy język współczesności, a nie rekonstrukcję tradycji. Doświadczenia pracy w Państwowym Muzeum Etnograficznym, Muzeum Historii Polski oraz w otoczeniu instytucji wojskowych wpływają na jego zainteresowanie pamięcią zbiorową i rytuałami społecznymi.