Julia Stachowska

Prezentowane obiekty stanowią osobistą wypowiedź na temat wizerunku, cielesności i procesu samoakceptacji. Wygląd zewnętrzny funkcjonuje jako istotny element ekspresji i narzędzie konstruowania własnej tożsamości. Jednocześnie ciało kobiece od pokoleń poddawane jest społecznej ocenie i nieustannej obserwacji. Autorka podejmuje problem doświadczenia bycia ocenianą, obecnego w życiu wielu kobiet od najmłodszych lat.

„Zęby” grzebienia zostały zastąpione włosami autorki, a lusterko pozbawione tafli odbicia. Praca jest próbą oswojenia własnego wizerunku, zwrócenia się ku sobie z czułością by móc „pogłaskać się” i przestać obawiać własnego odbicia.

Biogram:

Studentka kierunku Sztuki Wizualne i Edukacja Kulturowa na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Działa w różnych mediach, jej praktyka artystyczna oscyluje wokół sztuki interdyscyplinarnej i konceptualnej. W swojej twórczości koncentruje się przede wszystkim na obiektach artystycznych, realizując również instalacje, rysunek, rzeźbę czy videoperformance. Artystka kładzie nacisk na uważną obserwację oraz precyzję formalną, dążąc do syntetycznego, czytelnego, a niekiedy ironicznego przekazu treści. W swoich realizacjach podejmuje wielowymiarową refleksję nad współczesnymi zjawiskami społecznymi i kulturowymi, traktując sztukę jako medium reinterpretacji, dialogu czy krytycznego komentarza.