Emilia Wrana

Murmuracje odnoszą się do zjawiska synchronicznego lotu ptaków. Tysiące niezależnych jednostek tworzy wspólnie nieustannie zmieniającą się formę. Każdy ślad jest pojedynczym gestem, który dopiero w relacji z innymi nabiera znaczenia.

To refleksja nad wspólnotą jako siecią wzajemnych zależności. Poczucie bezpieczeństwa i sprawczości rodzi się z uważności na innych oraz zaufania. To one pozwalają na wspólne działanie bez utraty własnej tożsamości. Murmuracja staje się metaforą społeczeństwa, w którym różnorodność nie osłabia całości, lecz pozwala jej pozostać żywą i elastyczną.

Biogram:

Absolwentka liceum plastycznego w Wodzisławiu Śląskim ze specjalizacją grafika warsztatowa. Obecnie studiuję na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach na kierunku Grafika. Swoją twórczość koncentruje się na relacji pomiędzy pejzażem a wewnętrznymi przeżyciami. Interesuje ją natura jako przestrzeń pamięci, śladu i przemijania. Proces twórczy traktuje jako formę uważnej obserwacji oraz medytacji. Buduje swoje prace poprzez warstwy i fragmenty, balansując pomiędzy abstrakcją a formą rozpoznawalną. Szczególną wagę przykłada do faktury i detalu, które odgrywają istotną rolę w budowaniu narracji wizualnej.