Aliaksandr Biruk

Obraz przedstawia moment utraty równowagi, który jest stanem przejściowym pomiędzy tym, co było a tym, co dopiero się kształtuje. Upadek jest jednocześnie zabawą, zdarzeniem, któremu postacie nie próbują się przeciwstawiać. Ciało staje się sposobem poruszania się w przestrzeni pozbawionej pewności: dłonie znikają w mówiącym bagnie, a dziewczyna wpada w nie jak w nurt niosący informacje. Niebieskie zwierzę pojawia się jako przewodnik lub świadek, nie interweniuje, lecz jego obecność zmienia znaczenie wydarzenia. Interesuje mnie możliwość odnalezienia swojego miejsca nie poprzez odzyskanie dawnej pewności, lecz poprzez pozostanie otwartym na stan, w którym dotychczasowy porządek przestaje działać. W tym sensie bezpieczeństwo nie oznacza tu stabilności, ale możliwość przejścia przez niepewność bez konieczności natychmiastowego jej rozwiązania.

Biogram:

Urodzony w 1992 roku w Mińsku. Malarz mieszkający i pracujący w Warszawie. Kształcił się początkowo w zakresie malarstwa sztalugowego, następnie ukończył studia na kierunku Malarstwo Monumentalne. To podwójne doświadczenie wpłynęło na jego praktykę, w której obraz staje się nie tylko przedstawieniem, lecz także przestrzenią percepcyjną i psychologiczną. W swojej twórczości bada momenty, w których utrwalone narracje i struktury znaczenia tracą spójność, zanim doświadczenie ułoży się w nową konfigurację. Interesują go stany przejściowe, cielesne doświadczenie, rytuał, uwaga oraz proces powstawania znaczenia. Doświadczenie migracji i przemieszczania się między różnymi kontekstami kulturowymi pogłębiło jego zainteresowanie konstruowanym charakterem osobistych i zbiorowych narracji. W 2024 roku otrzymał stypendium Gaude Polonia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jego prace były prezentowane na wystawach indywidualnych i zbiorowych m.in. w Gruzji, Holandii i Wielkiej Brytanii.